Repertoire

Het viel eens hemels dauwe
in een cleyn maeghdeken.
Ten was noyt beter vrouwe
dat deed een kindeken,
dat van haer was gheboren,
en sy bleef maghet fijn.
O maghet uytvercoren,
lof moet U altoos sijn.

Heavenly dew once fell down
into a little maid.
There never was a better woman,
that had a child
that was born of her,
yet she remained a pure maid.
O chosen maid,
you deserve praise forever.

Die maghet ginck met kinde—
geen swaerheyt ginck haer aen.
Als Joseph dat versinde,
den goeden weerden man,
hy docht ik wil se laten,
’ken ben den vader niet,
en trecken mijnder straeten,
eer my meer schandt geschiet.

That maid was carrying a child,
yet she felt no heaviness.
When Joseph realized it—
that good and worthy man—
he thought, “I will leave her,
since I am not its father,
and go my own way,
before more disgrace comes to me.”

Als van des hemels throne
sprac hem den enghel aen,
O Joseph Davidts soone,
O uitvercoren man,
blijft noch beyde tegader,
’tis boven menschen cracht,
dat Godt almachtich vader
in haer dus heeft gewracht.

Then from heaven’s throne
the angel spoke to him,
“O Joseph, son of David,
O chosen man,
the two of you stay together!
With superhuman power
God, Almighty Father,
has wrought this within her.”