Guilielmus van Messaus (1589–1640)
| Original Text | English Translation |
| Het viel eens hemels dauwe in een cleyn maeghdeken. Ten was noyt beter vrouwe dat deed een kindeken, dat van haer was gheboren, en sy bleef maghet fijn. O maghet uytvercoren, lof moet U altoos sijn. Die maghet ginck met kinde— geen swaerheyt ginck haer aen. Als Joseph dat versinde, den goeden weerden man, hy docht ik wil se laten, ’ken ben den vader niet, en trecken mijnder straeten, eer my meer schandt geschiet. Als van des hemels throne sprac hem den enghel aen, O Joseph Davidts soone, O uitvercoren man, blijft noch beyde tegader, ’tis boven menschen cracht, dat Godt almachtich vader in haer dus heeft gewracht. |
Heavenly dew once fell down into a little maid. There never was a better woman, that had a child that was born of her, yet she remained a pure maid. O chosen maid, you deserve praise forever. That maid was carrying a child, yet she felt no heaviness. When Joseph realized it— that good and worthy man— he thought, “I will leave her, since I am not its father, and go my own way, before more disgrace comes to me.” Then from heaven’s throne the angel spoke to him, “O Joseph, son of David, O chosen man, the two of you stay together! With superhuman power God, Almighty Father, has wrought this within her.” |
Translation: Niek Veldhuis
Note: These translations are Copyright © 1995–2009 San Francisco Bach Choir. Please do not distribute or use these translations without the express written permission of the San Francisco Bach Choir.